Index

Inleiding

China

Dag 0 en 1
Beijing en Keizerlijk zomerpaleis

Dag 2
Touristische trekpleisters

Dag 3
De Verboden Stad

Dag 4
Struinen door Beijing

Dag 5
Lamatempels en Pekingeend

Dag 6
Toch nog opera

Dag 7
Vertrek richting Mongolië

Mongolië

Dag 8
Aankomst in Ulaanbaatar

Dag 9
Sightseeing Ulaanbaatar

Dag 10
Uitstapje Terelj National Park

Dag 11
Nationaal historisch museum en Kahn Bräu

Dag 12
Verhuizen, Nationaal Natuur Museum en Irish pub

Dag 13
Vertrek richting Rusland

Rusland

Dag 14
Siberië en Wodka

Dag 15
Onderweg

Dag 16
Geen Kerst

Dag 17
Aankomst Moskou

Dag 18
De toerist uithangen

Dag 19
Een verlaten park

Dag 20
De terugreis

Vertrek, eerste indruk Beijing en Keizerlijk zomerpaleis

Dag 0 en 1, zaterdag 9 dec.

De reis begint in Lelystad, Kims ouders hebben ons naar het station gebracht, en gaan nog even mee met de trein naar Schiphol. Na de treinreis komen we op Schiphol aan, waar we nog dollarsmoeten halen die Kim bij de bank besproken had. Het inchecken en boarden gaat soepel. Zelfs de veiligheidsspelden die ik op het laatste moment van Kims moeder meegekregen had, blijven onopgemerkt. Niet dat ik van plan ben het vliegtuig te kapen natuurlijk.

De vlucht verloopt soepel, de stewardessen zorgen goed voor ons en onze magen. Helaas lukt het amper om te slapen in de 9 uur vliegen, ondanks de innerlijke gevulde mens. De films zijn slecht, of ik had ze al gezien, maar je kijkt er toch naar. Een (na verloop van tijd) dronken oude Rus naast me heeft wat problemen met het eten en ik help hem waar nodig. Niet veel later gaat er een glas wijn over zijn broek en tafel, zodat de stewardessen weer hun handen vol hebben.

Eenmaal aangekomen in Beijing, zoeken we onze bagage en Marc. Het zoeken van Marc is niet moeilijk tussen al die kleine Chinezen. Als ik m’n eerste stap op Chinese bodem zet valt me meteen al iets op: het verkeer is een chaos. Hier worden we dan ook mee geconfronteerd als we in een taxi naar het hotel rijden. Verkeersregels zijn er wel, maar deze worden stelselmatig door de verkeersdeelnemers aan hun laars gelapt. De snelheid wordt amper overschreden, maar dat is ook niet mogelijk als het druk is. De chauffeur loodst ons hier behendig doorheen. Zo komen we bij het hotel aan.

Aangezien het nog vroeg is, sluiten we ons aan bij Onno en Ludo (ook WHAPpers) die ook in het zelfde hotel zijn. We begroeten nog wat andere Qi-Longers en gaan meteen op pad naar onze eerste bezienswaardigheid: ‘het zomerpaleis van de Keizers’. Om dit paleis ligt een flink park, met heuvelachtige weggetjes. Na een paar minuten lopen zie ik het eerste (van vele) typisch Chinese huisje. Precies zoals je verwacht. Over het paleis en omringende tempels kan ik kort zijn. Het is erg mooi om te zien, maar wel veel van hetzelfde. De vele kleuren en schilderingen maken het eigenlijk best een vrolijke bedoeling.

De mensen zijn een stuk interessanter. Veel buitenlanders zie je er niet omdat het winter is. Dat heeft een nadeel, de nep-Rolex verkopers en andere opdringerige souvenirverkopers hebben alle tijd voor ons, en komen massaal op ons af. Mede door hun beperkte Engelse vocabulaire dat bestaat uit: LookieLookie, automatiklolex, special priceforyou, youfriend. is het lastig ze van je af te slaan. In het Chinees nee (‘Bu’) zeggen helpt iets beter, maar wekt wel onvriendelijke reacties op. Wat wel opvalt in deze parken is dat alles door tientallen werksters wordt schoongehouden en aangeveegd. Deze Chinezen krijgen hier waarschijnlijk niet veel voor en ze staan dan ook de helft van de tijd niks te doen.

Een taxi vinden voor de terugweg kost enige moeite omdat we bij de uitgang worden overspoeld door illegale taxi’s, waarvoor we gewaarschuwd waren. Een straat verderop nemen we een legale taxi naar het hotel. Vanaf het hotel zoeken we een restaurantje om mijn eerste echte Chinese voedsel te verorberen. We vinden een authentiek uitziend restaurantje in de straat waar het hotel staat.

Ik wist niet wat ik van de Chinese keuken moest verwachten, maar ik werd aangenaam verrast. Plateservice is in China niet gebruikelijk, je bestelt een aantal gerechten, die binnen een mum van tijd op tafel staan, in pannen en schalen. Hieruit kun je (met je stokjes) wat uit pakken en op je eigen schaaltje leggen, of meteen opeten. Het eten met stokjes gaat best goed, gelukkig heb ik wat kunnen oefenen bij wokrestaurant ‘mr. Hu’ in Enschede. De gerechten van vandaag zijn kip met noten, bamboe met paddenstoelen en reepjes rund. Even later kwamen ook soep en vis op tafel. Het restaurant was zelf niet erg schoon, maar dat mag je ook verwachten als het gebruikelijk is om etensresten als botten en graten gewoon op tafel te leggen.

Met een gevulde maag lopen we naar de FoodMarket. Dit is een lange aaneenschakeling van kraampjes met de gekste etenswaren. Van zeester tot schorpioen, van kip tot inktvis, alles op een stokje, zodat het als een ijsje te eten is, veel chinezen eten dit gewoon als snack op straat. We eten hier niks van omdat we niet weten of we er ziek van kunnen worden. Na een Chinees biertje en een potje kaarten ga ik mijn jetlag te lijf met een goede nachtrust.