Index

Inleiding

China

Dag 0 en 1
Beijing en Keizerlijk zomerpaleis

Dag 2
Touristische trekpleisters

Dag 3
De Verboden Stad

Dag 4
Struinen door Beijing

Dag 5
Lamatempels en Pekingeend

Dag 6
Toch nog opera

Dag 7
Vertrek richting Mongolië

Mongolië

Dag 8
Aankomst in Ulaanbaatar

Dag 9
Sightseeing Ulaanbaatar

Dag 10
Uitstapje Terelj National Park

Dag 11
Nationaal historisch museum en Kahn Bräu

Dag 12
Verhuizen, Nationaal Natuur Museum en Irish pub

Dag 13
Vertrek richting Rusland

Rusland

Dag 14
Siberië en Wodka

Dag 15
Onderweg

Dag 16
Geen Kerst

Dag 17
Aankomst Moskou

Dag 18
De toerist uithangen

Dag 19
Een verlaten park

Dag 20
De terugreis

De Verboden Stad

Dag 3 dinsdag 12 december

Vandaag staat de Verboden Stad op het programma. We zijn redelijk vroeg opgestaan om op tijd aan te komen bij de Zuidpoort. Dit is de ingang aan de kant van het Tiananmen Square (Plein van de Hemelse Vrede), het grootste stadsplein ter wereld. De ingang van de Verboden Stad zelf is al indrukwekkend, met een foto van Mao boven de poort. Vanaf de poort lopen er best veel soldaatjes rond, of staan bij de ingangen. Het lijkt alsof hun outfit veel te groot is, maar dat hoort blijkbaar zo. De mouwen hangen ver tot over hun handen, misschien wel om warm te blijven.

Ook is meteen weer de trend gezet met de bouwstijl. Overal zitten van die typische dakjes op met een enorme hoeveelheid figuurtjes, zoals draken enzovoort. We zien meteen goed waar er gerestaureerd is en waar niet. De voorkant van de buitenmuur is bijvoorbeeld helemaal gaaf en geschilderd, terwijl de achterkant helemaal afbladdert. De Verboden Stad is indrukwekkend, overal poorten, tempels en binnenplaatsjes met weer een hoop kleine huisjes en hokjes. In de tijd van de keizers hadden ze in ieder geval wel verstand van afwatering, want overal zitten gootjes, buizen en afvoer putjes in verwerkt. Plassen water waren dan ook niet te vinden. In de stad kunnen zie hier een voorbeeld aan nemen. Gelukkig is het in de Verboden Stad verboden om dingen te verkopen, dus hadden we geen gezeur van ‘lolex verkopers’ aan ons hoofd.

Nadat we alles goed hebben bekeken, begeven we ons naar de uitgang aan de noordkant. Aangezien we al de hele ochtend gewandeld hebben vindt Kim het wat te veel worden om ook nog de heuvel in het aanliggende park te beklimmen. Daarom gaan we meteen door naar een Huton wijk ten noorden van de verboden stad. Een Huton is een wijk waar de armere mensen leven. Deze wijk geeft een stuk beter aan hoe de meeste Chinezen wonen, vergeleken met het centrum. Dicht opelkaar gepakte laagbouw, met overal troep en voor ons schijnbaar nutteloze voorwerpen.

Toch is het wel schoon. Overal lopen namelijk arbeiders met een vegertje en een ingenieus motblik aan een stok. Elk vallend herfstblaadje en elk papiertje worden hier te lijf gegaan. Deze schoonmakers hebben een vuilnisbakfiets waar ze de rommel in kunnen gooien. Over fietsen gesproken, in de Hutons vind je de meest creatieve opbouwen voor (bak)fietsen. Werkelijk alles wordt er op vervoerd, van grote vaten water of gasflessen tot rollen tapijt van vier meter lang.

Het is inmiddels alweer etenstijd en we eten bij een decadent ogend restaurant. Dat is het ook. We krijgen door twee serveersters een plek aangewezen en er worden drie fondueachtige stelletjes vol heet water gegoten. Het is ons al snel duidelijk dat het hier om een HotPot restaurant gaat. In het kokende water kun jezelf je gerechten koken. Dit bevalt goed, dus we eten meteen een volledige maaltijd (het plan was een lunch). De service hier is uitstekend, alle serveersters controleren constant of de thee nog tot de rand is gevuld en of er niet te veel schuim op het water van je HotPot drijft. Leuk detail is de beo (vogel) die ons na enige stilte verraste met een beperkt chinees vocabulaire. ‘Ni Hao’ (hallo) is z’n favoriet en dat hebben we geweten. Een zeer schoon en luxe toilet is een verademing hier. Blijkbaar vonden twee medewerkers het nodig om mee te gaan en over m’n schouder mee te kijken, overdreven natuurlijk, gezien het formaat van de Chinezen. Tot onze verbazing was de rekening erg laag en voldaan lopen we verder door de wijk.

Midden in de wijk staan de bel- en drumtorens. We besluiten de drumtoren te beklimmen. Deze torens werden gebruikt om de tijd aan te geven en om de bewoners te alarmeren. We hadden een goede timing, want we werden getrakteerd op het trommelritueel van vier uur. De toren bied een prima uitzicht over de chaos van de wijk. Een studie ruimtelijke ordening is hier goud waard als je het mij vraagt.

We zijn op zoek naar een kroegje dat aanbevolen wordt door de LoneleyPlanet reisgids, maar die is niet te vinden.We belanden in een westers georiënteerde kroeg met westerse prijzen, terwijl het toch niet echt de toeristische plek is. Op het meertje vlakbij, wordt het ijs schoongeveegd door een stel Chinezen, waarschijnlijk om wat te kunnen glijden; schaatsen heb ik er niet gezien. Het plan is om de metro te nemen naar het hotel, maar het station is te ver lopen voor Kim, waardoor we maar weer de taxi nemen. Een doosje noodles van de buurtsuper is genoeg als avondeten.