Index

Inleiding

China

Dag 0 en 1
Beijing en Keizerlijk zomerpaleis

Dag 2
Touristische trekpleisters

Dag 3
De Verboden Stad

Dag 4
Struinen door Beijing

Dag 5
Lamatempels en Pekingeend

Dag 6
Toch nog opera

Dag 7
Vertrek richting Mongolië

Mongolië

Dag 8
Aankomst in Ulaanbaatar

Dag 9
Sightseeing Ulaanbaatar

Dag 10
Uitstapje Terelj National Park

Dag 11
Nationaal historisch museum en Kahn Bräu

Dag 12
Verhuizen, Nationaal Natuur Museum en Irish pub

Dag 13
Vertrek richting Rusland

Rusland

Dag 14
Siberië en Wodka

Dag 15
Onderweg

Dag 16
Geen Kerst

Dag 17
Aankomst Moskou

Dag 18
De toerist uithangen

Dag 19
Een verlaten park

Dag 20
De terugreis

Vertrek richting Rusland

Dag 13, vrijdag 22 december

Vandaag is de laatste dag in Ulaanbaatar en gaan we beginnen aan onze reis naar Moskou.We ontbijten in het hotel en pakken onze spullen wederom in. Om iets voor een komt onze vervoers-Mongool de lobby in. Zonder busje. Die zal nog wel stuk zijn dan. We proppen onszelf in een taxi en laten ons naar het station brengen.

Hier kunnen we gewoon doorlopen naar  het perron, waar de trein al snel binnenkomt. De voordringende Mongolen staan al klaar met hun grote dozen en tassen. We zoeken ons rijtuig en stappen in. Al snel blijkt dat we weer met z’n drieën in een coupé zitten, genoeg ruimte dus. Zodra alle handelaren klaar zijn met slepen, nemen we plaats op de banken en nemen we afscheid van Ulaanbaatar.

Onze nieuwe provodniks zijn twee goedschikse vrouwen die geen woord Engels spreken. We krijgen een voedselpakketje en een stel lakens. Vele mooie landschappen later, om een uur of zes, komen de provodniki’s gebaren dat er een laken op het bed van Marc moet. Dat doet Marc, maar waarschijnlijk bedoelden ze dat alle bedden opgemaakt moeten worden, waarna ze voor Kim en mij het bed opmaken. Als ze de deur achter zich op slot doen (wij kunnen deze van binnen wel open doen), is dit waarschijnlijk het teken om te gaan slapen.

Dat had een goede reden, want midden in de nacht komen we bij de grens.We krijgen wat formulieren en leveren deze, met ons paspoort, bij de Mongoolse douane in. Dit herhaalt zich aan de andere kant, bij de Russische douane. Tot onze schrik is het formulier in het Russisch! Gelukkig wil een Mongool, die inmiddels even bij ons is komen zitten, ons helpen. Deze mongool is ook een handelaar die binnen kwam met (in Nederlandse ogen) verdacht lijkende groene kruiden. Driftig loopt hij op en neer en komt met kleden, laarzen, Kerstmannen en andere rommel terug. Heel apart en onrustig allemaal, maar dit hadden we ook al verwacht aan de hand van de verhalen die we gelezen hadden. Er was nog een formulier, maar er was één te weinig. De Mongool in onze coupe had er al snel een geregeld, maar de Russische douane stond al te wachten.

Enigszins gehaast vul ik het in terwijl Kim en Marc al buiten de coupe staan, omdat de coupé grondig gecontroleerd wordt. De douaniers lijken precies op van die badguys uit de films, maar zijn toch heel vriendelijk. Toen ik het formulier inleverde vroeg er zelfs eentje of ik wel “OK” was, aangezien ik niet helemaal op m’n gemak was. We kunnen weer gaan zitten en even later zijn onze paspoorten al weer terug. De mongool in onze coupé verdwijnt dan ook ineens weer. Tijd om ons bed weer op te maken om in onze slaap Siberië binnen te rijden.