Index

Inleiding

China

Dag 0 en 1
Beijing en Keizerlijk zomerpaleis

Dag 2
Touristische trekpleisters

Dag 3
De Verboden Stad

Dag 4
Struinen door Beijing

Dag 5
Lamatempels en Pekingeend

Dag 6
Toch nog opera

Dag 7
Vertrek richting Mongolië

Mongolië

Dag 8
Aankomst in Ulaanbaatar

Dag 9
Sightseeing Ulaanbaatar

Dag 10
Uitstapje Terelj National Park

Dag 11
Nationaal historisch museum en Kahn Bräu

Dag 12
Verhuizen, Nationaal Natuur Museum en Irish pub

Dag 13
Vertrek richting Rusland

Rusland

Dag 14
Siberië en Wodka

Dag 15
Onderweg

Dag 16
Geen Kerst

Dag 17
Aankomst Moskou

Dag 18
De toerist uithangen

Dag 19
Een verlaten park

Dag 20
De terugreis

Nationaal historisch museum en Kahn Brau

Dag 11, woensdag 20 december

Vandaag kunnen we uitslapen, want we hebben tijd over nu onze trip naar Terelj niet meer door gaat. Kim is een beetje ziek, maar we gaan toch naar het museum.

Het nationaal historisch museum bevindt zich midden in de stad en bevat een grote verzameling oude opgegraven objecten. Het museum is chronologisch ingericht en gaat vanaf het tijdperk van de oermens tot het heden. Het begin van de tentoonstelling is vrij standaard en niet zo boeiend, maar verderop komt de Mongoolse historie aan bod en dat is een stuk interessanter.  Natuurlijk is er ook een heel stuk over Genghis Khan, de bekendste koning van het Mongoolse rijk. Het moderne gedeelte is nogal divers. Van een Maxim machinegeweer tot de bril van een minister.

Vlak voor sluitingstijd gaan we naar een restaurantje in de buurt: The Red Horse. Het is hier erg gezellig ingericht en voor Mongoolse gewoonten best modern. Het is dan ook niet zo goedkoop als we gewend zijn, maar dan nog, het is goedkoop.  Je krijgt er dan ook wel  een WC met brilverwarming voor. En het eten was overheerlijk. Ook appart: Kim vind een beestje in een (leeg) glas en als vervanging krijgt ze hiervoor een laars-glas.

Nadat we onze maag gevuld hebben, gaan we nog even naar de Kahn Bräu. Deze keer is het erg druk en een stuk gezelliger. Ik ontmoet op het toilet nog een Mongool die in gebrekkig Engels vraagt of ik Nederlands ben.  Ik antwoord verbaasd en vraag hem hoe hij dat weet. Zijn antwoord was dat mijn lengte dat verraadde. Hij was zelf een keer in Maastricht geweest. Toch wel stom toeval om een Mongool te ontmoetten die in Nederland is geweest. We kwamen tot de conclusie dat Groningen en Maastricht ver van elkaar liggen.

We hebben niet veel tugriks meer en vragen de serveerster of we ook met euro’s kunnen betalen. Dit is geen probleem. Dus kunnen we nog een biertje doen. We hebben nog meegedaan aan een gratis loterij, helaas ging de volleybal aan onze neus voorbij.