Index

Inleiding

China

Dag 0 en 1
Beijing en Keizerlijk zomerpaleis

Dag 2
Touristische trekpleisters

Dag 3
De Verboden Stad

Dag 4
Struinen door Beijing

Dag 5
Lamatempels en Pekingeend

Dag 6
Toch nog opera

Dag 7
Vertrek richting Mongolië

Mongolië

Dag 8
Aankomst in Ulaanbaatar

Dag 9
Sightseeing Ulaanbaatar

Dag 10
Uitstapje Terelj National Park

Dag 11
Nationaal historisch museum en Kahn Bräu

Dag 12
Verhuizen, Nationaal Natuur Museum en Irish pub

Dag 13
Vertrek richting Rusland

Rusland

Dag 14
Siberië en Wodka

Dag 15
Onderweg

Dag 16
Geen Kerst

Dag 17
Aankomst Moskou

Dag 18
De toerist uithangen

Dag 19
Een verlaten park

Dag 20
De terugreis

Aankomst Ulaanbaatar

Dag 8, zondag 17 december

Langzaam wordt ik wakker van het licht. Marc is ook al wakker, maar Kim ligt nog in coma. Na een vermoeiende nacht heb ik prima geslapen, op het toch iets te korte  bed. Ik wordt verblind als ik naar buiten kijk. De felle zon en lichte grond zijn nog iets te veel. Na een tweede poging zie ik voor het eerst een echte woestijn, de Gobi woestijn. Hier en daar wat koeien, bosjes en zelfs wat huisjes. Het duurt ook niet lang tot dat de eerste Ger tent gesignaleerd is. Dit is echt een stukje ongerepte natuur (op het spoor na) waar de nomaden in leven.

Vrij laat staan we op en we genieten met volle teugen van het landschap. Als ontbijt hebben we een Sultana en een broodje. Gelukkig hebben we voor de lunch nog een doosje instant noodles. Voordat we er erg in hebben zijn we al in Ulaanbaatar aangekomen. Op het eerste oog een vervallen Sovjetstad, een eerste indruk die later ook echt zo blijkt te zijn.

Op het station staat een meisje van Tiara tours ons op te wachten met een bordje. Nadat we kennis hebben gemaakt wijst ze ons naar een busje. Een grote Mongool neemt onze bagage aan en rijdt ons naar het guesthouse. Meteen valt het op dat de helft van de auto’s het stuur aan de linker kant heeft zitten, maar dat er toch gewoon rechts gereden wordt. Blijkbaar worden er hier veel Australische auto’s geïmporteerd. Het guesthouse ziet er vanaf de buitenkan rommelig uit, net als de rest van de omgeving. Aan de binnenkant is het een kale maar nette bedoeling. Het lijkt alsof er verder niemand is en wij de enige gasten zijn. Later blijkt er nog een Mongool te logeren, die de hele dag TV zit te kijken in de gezamenlijke woonkamer. Het meisje van Tiara tours legt ons uit hoe alles werkt en we bespreken de activiteiten. De mensen van Tiara tours gaan weer weg en wij nemen een douche om daarna de stad in te gaan.

Eerst hebben we geld nodig, er zou een ATM tegenover het guesthouse zitten maar die is onvindbaar. We lopen richting het centrum en vinden een bank die nog open is en we wisselen 100 euro’s. We wandelen wat verder richting het centrum, het guesthouse ligt namelijk een flink eindje uit het centrum. En we nemen een kijkje in de State Department Store. Dit is een enorm warenhuis in de stijl van Vroom en Dreesman maar dan in het beheer van de staat. We kopen wat souvenirs, een paar borden en een setje bestek voor in de trein. De tugrik (Mongoolse munt) is niet veel waard, dus voor ons zijn de artikelen erg goedkoop te verkrijgen.

Het loopt inmiddels tegen etenstijd en we zijn op zoek naar een restaurantje. Tot onze verbazing vinden we alleen buitenlandse tentjes (Chinees, Japans, hotpot, Mexicaans, Italiaans), onze keus valt op de laatste en dat bevalt goed. Het is ook nog eens erg goedkoop. Met een gevulde maag gaan we nog even langs de supermarkt om ontbijt te halen en daarna lopen we terug om te gaan slapen. Ik heb een kamer met 2 stapelbedden voor mij alleen, dus ik test de matrassen en besluit om van de minst beroerde mijn bed te maken.