Index

Inleiding

China

Dag 0 en 1
Beijing en Keizerlijk zomerpaleis

Dag 2
Touristische trekpleisters

Dag 3
De Verboden Stad

Dag 4
Struinen door Beijing

Dag 5
Lamatempels en Pekingeend

Dag 6
Toch nog opera

Dag 7
Vertrek richting Mongolië

Mongolië

Dag 8
Aankomst in Ulaanbaatar

Dag 9
Sightseeing Ulaanbaatar

Dag 10
Uitstapje Terelj National Park

Dag 11
Nationaal historisch museum en Kahn Bräu

Dag 12
Verhuizen, Nationaal Natuur Museum en Irish pub

Dag 13
Vertrek richting Rusland

Rusland

Dag 14
Siberië en Wodka

Dag 15
Onderweg

Dag 16
Geen Kerst

Dag 17
Aankomst Moskou

Dag 18
De toerist uithangen

Dag 19
Een verlaten park

Dag 20
De terugreis

Verhuizen, Nationaal Natuur Museum en Irish pub

Dag 12, donderdag 21 december

Ook vandaag kunnen we rustig aan doen. We moeten verhuizen naar een hotel in het centrum, dus pakken we alles in. Om twaalf uur komt onze chauffeur met het busje. Een handige miep parkeert haar auto achter het busje en gebaart dat ze zo terug is, maar dat is natuurlijk niet het geval.  Niet veel later willen er nog 2 auto’s weg en wordt er driftig getoeterd en vliegen er (waarschijnlijk) wat onaardige Mongoolse woorden in het rond. Als de auto eindelijk weg is kunnen we gaan ,dachten we.

We zijn de smalle oprit nog geen 10 meter af of de motor sputtert wat en slaat af. De chauffeur probeert niet veel te starten, waarschijnlijk gebeurt dit wel vaker. We drukken het busje aan de kant, er wordt wat gebeld en niet veel later komen er twee ‘taxi’s’ aan. In Mongolië is het gebruikelijk dat iedereen met een auto als taxi kan fungeren. Je kunt gewoon je arm opsteken aan de straat en iemand die zin heeft stopt en krijgt een vergoeding per kilometer. Kim en Marc gaan in de ene auto en ik in de andere. Het is een enorme rammelbak . Het wegrijden kost nogal wat inspanning voor deze bak en hij slaat ook een paar keer af.

Ondanks alles komen we toch op onze bestemming aan. Het hotel is best luxe vergeleken met het guesthouse en lijkt ons prima.Omdat de avond hiervoor iets duurder was dan verwacht moeten we nog wel wat tugriks wisselen. Marc en ik zoeken een bank in de buurt op. Wat onhandig rekent de bankmedewerkster  de bedragen uit en geeft ons de tugriks. Roebels voor Rusland kunnen we hier niet krijgen. Hierna moeten we nog even boodschappen doen. Terwijl we de hoek omlopen naar de supermarkt, horen we ineens “come back!” Achter ons en we zien een security mannetje aan komen in looppas. Hij kan ons niet vertellen wat er aan de hand is en gebaart dat we weer terug moeten naar de bank. Braaf en verbaasd lopen we terug. Al snel wordt duidelijk dat de bankmedewerkster een foutje had gemaakt en ons te veel tugriks had gegeven. We leveren weer wat in en mogen weer weg. Alsnog gaan we naar de minisupermarkt om wat inkopen te doen. Ook lopen we nog wat rondjes om de buurt te verkennen. 

Terug bij het hotel rusten we nog wat en gaan naar ons tweede museum: Het Nationaal Natuur Museum. Dit is erg bekend omdat het twee complete dinosaurus skeletten in de collectie heeft. Verder is het niet zo bijzonder. Er zijn een hoop opgezette dieren en bijzondere (en minder bijzondere) mineralen en gesteenten. De gigantische skeletten van de dino’s zijn indrukwekkend. Als ze ons later wijs willen maken dat kamelen afstammelingen van de dinosaurussen zijn worden we toch wat sceptisch, maar het was een mooie dagvulling.

Kim is te moe om nog mee te gaan naar een internet café, dus ga ik met Marc. We zoeken het iCafe dat in de Lonely Planet staat, maar dat is onvindbaar. We kwamen wel wat andere internet dingen tegen en zijn hier even gaan mailen. We halen Kim weer op en zoeken iets te eten. Aan het Liberty Square hadden we een pub gezien en daar kunnen we blijkbaar ook eten. We laten het ons goed smaken.

Die avond gaan we naar de Irish pub die Marc vanuit de Kahn Bräu gespot had. Het is een heuse Ierse pub in hartje Ulaanbaatar. De Ierse sfeer zit er goed in en er is bijna geen plaats meer over. We kunnen nog aan de aanvankelijk lege bar zitten.  Even later worden we vergezeld door een groep Britten en een paar mongolen.We genieten van ons biertje terwijl de Britten klagen en klooien met bonnetjes en geld.

Na 2 biertjes worden we verrast door een bandje dat achter het diascherm tevoorschijn komt. De zangeres kan ook nog eens ontzettend goed zingen en zo vormt het bandje een welkome onderbreking van de slechte muziek die er gedraaid werd. Het optreden is helaas kort. Ondertussen hebben we honger gekregen en we bestellen een mini pizza. We hadden echter niet nagedacht over de hoeveelheid tugriks die we nog hebben. Gelukkig kunnen we na enig navragen ook hier met euro’s betalen, dat scheelt weer afwassen. Door een nieuwsgierige Kim en een behulpzame barman komen we tot de ontdekking dat Tiger beer (Singapore) ook Kwak glazen heeft in zo’n houten standaard. Ook de laars is hier wel bekend. Toch mooi dat de bier cultuur wereldwijd zoveel op elkaar lijkt.